حیدری وجودی، شاعرِ عارف و مولاناشناس افغانستان درگذشت

10 Jun 2020

۲۱ جوزا۱۳۹۹

دلیل مرگ این شاعر پیش‌کسوت که دوستدارانش به او لقب «نجم العرفاء» داده‌اند، ابتلا به ویروس کرونا خوانده شده.

حیدری وجودی بیش از ۸۰ سال عمر داشت.
این شاعر نامور که بیشتر در قالب غزل شعر سروده، به عنوان یکی از بهترین غزل‌سرایان فارسی‌دری شناخته می‌شود.

از او چهارده مجموعه‌ی شعری چاپ شده:
عشق و جوانی (۱۳۴۹)
راهنمای منظوم پنجشیر (۱۳۵۱)
نقش امید (۱۳۵۵)
با لحظه‌های سبز بهار (۱۳۶۴ چاپ دوم، ۱۳۸۸)
سالی در مدار نور (۱۳۶۶ چاپ دوم ۱۳۷۹)
سایه معرفت (۱۳۷۵چاپ ششم ۱۳۹۱)
صور سبز صدا (بدون ذکر سال چاپ)
میقات تغزل (۱۳۷۸)
غربت مهتاب (۱۳۸۲ چاپ دوم ۱۳۸۷)
لحظه‌هایی در آب و آتش (۱۳۸۳)
آوای کبود (۱۳۸۳)
ارغنون عشق (۱۳۷۷ چاپ دوم ۱۳۸۷)
شکوه قامت مقاومت (۱۳۸۳ چاپ دوم ۱۳۸۴)
رباعیات و دوبیتی‌ها (۱۳۷۹ چاپ دوم ۱۳۸۷).
همه این اشعار در دیوان حیدری وجودی که در سال ۱۳۹۴ خورشیدی ‎در ۷۱۵ صفحه در کابل منتشر شد، گردآوری شده‌اند.

چندین اثر تحقیقی نیز از او منتشر شده. تدوین غزلهای ناب از واصل کابلی تا واصف باختری، شرح اسرار خودی و رموز بی‌خودی محمد اقبال لاهوری، تصحیح و مقدمه بر افلاک عشق، و دل نالان دفاتر شعر صوفی عشقری و ترکیبات آثار نظامی گنجه‌ای، برخی از این آثارست.

تا پیش از شیوع ویروس کرونا، دوشنبه‌ها و چهارشنبه‌ها، شاعران جوان و‌ اعضای گروهی به‌نام «کانون دوست‌ داران مولانا» نزد او‌ آمده و به درسهایش در مورد اشعار مولوی جلال‌الدین محمد بلخی گوش می‌دادند. او مشوق ده‌ها شاعر جوان بود.

حیدری وجودی در سراسر عمر خود گوشه‌گیر بود و هیچ‌گاه برای رسیدن به یک مقام و منصب رسمی تلاش نکرد، با مناعت طبع و در فقر زیست.

حیدری_وجودی_،_شاعرِ_عارف_و_مولاناشناس_افغانستان_درگذشت



Skip to toolbar